Wassily Kandinsky (Moskou, 4 december 1866 - Neuilly-sur-Seine, 13 december 1944) is een Russisch Franse schilder en graficus. De schilderstijl van Kandinsky behoort tot het expressionisme.

Kandisky was oorspronkelijk als jurist verbonden aan de Universiteit van Moskou. In 1896 vertrok hij naar München in Duitsland. Daar studeerde hij eerst aan de Anton-Azbé-school en 2 jaar later aan de Akademie der Bildenden Kunste. Kandinsky was één van de grondleggers van de kunstenaarsgroep de Phalanx en en na een jaar richtte hij de Phalanx-Malschule op. Een van de leerlingen, Gabriele Münter, werd zijn levensgezellin. In 1909 stichtte hij de Neue Künstlergemeinschaft München met zijn vriend Jawlensky. Na een jaar verliet hij echter de groep en in 1911 richtte hij, samen met Franz Marc, de kunstenaarsgroep "Der Blaue Reiter" op. Dit was ook de naam voor een door de groep uitgegeven almanak, ontstaan naar een gelijknamig schilderij van Kandinsky. Een jaar later verschijnt in 2 opeenvolgende edities zijn belangrijk essay "Über das Geistige in der Kunst".

De anekdote wil, dat hij te Murnau, waar hij toen verbleef met zijn gezellin in 1908, het abstracte schilderen ontdekte, naar aanleiding van een van zijn eigen omgekeerde figuratieve werken. "...Ik bevond me onverwacht voor een schilderij van een onbeschrijfelijk overweldigende schoonheid. Verbaasd bleef ik staan, gefascineerd door dit werk ... Het schilderij had geen onderwerp, het stelde geen enkel herkenbaar object voor, het was uitsluitend samengesteld uit lichtende kleurenvlekken ..." verklaarde hij.

De meningen omtrent het ontstaan van de abstracte kunst lopen wel enigszins uit elkaar. Waren het de "Disques simultanés" van de Franse Delaunay, of de muzikale doeken van de Tjech Kupka, of de geometrische oefeningen van Casimir Malewitch of het abstracte processus waaraan Mondriaan zich waagde, die de revolutionaire stap naar de abstractie zetten? Of was het dan toch Michel Larionov met zijn "Rayonnisme" van 1907? En verliezen we tenslotte niet uit het oog, dat Cézanne zijn "Sainte Victoire" al vanaf 1885 en Monet zijn "Nymphéas" vanaf 1890 aan het abstraheren waren louter tot kleur. Zeker is, dat de toen 20-jarige student Kandinsky, in 1886 al, de kleurenoverheersing in de oude Russische ikonen had opgemerkt en dat hij, 9 jaar later, op een expositie in Moskou, in bewondering stond voor de "Hooimijt" van Claude Monet, waarbij hij zich afvroeg "...Waarom zou de emancipatie van de kleur niet kunnen samengaan met de bevrijding van de vorm?...". Een "Improvisatie"-aquarel van hem, in 1910, luidde wel degelijk de abstracte schilderkunst in.

Bij het uitbreken van de 1ste wereldoorlog trekt Kandinsky zich terug naar Moskou. Hij wordt er leraar en trouwt er in 1917 met Nina de Andreefsky. Zijn bruid is 16, hij is 50. Zijn vriendin Gabriele was in Murnau gebleven. Ze zal er sterven in 1962. Ze had nog 1 schilderij van Kandinsky overgehouden, een portret van haar, in een mauve kleedje, toen ze 27 jaar was. Het was hun geliefkoosde kleur geweest.

Na de oorlog keert hij terug naar Duitsland en, in 1922, wordt hij professor aan het Bauhaus van Weimar, waaraan Paul Klee al verbonden was. Hier begint de meest productieve periode uit Kandinsky's leven. Hij noemt ze zelf "de tijd, gekarakteriseerd door een lyrisch geometrisme". Wanneer het Bauhaus verhuist naar Dessau, in 1925, oefent hij er dezelfde functie uit. Nog in 1922 realiseert hij voor de Jurifreie Kunstausstellung van Berlijn een monumentaal decor over de 4 muren van het Salon. Dit kunstwerk werd gereconstrueerd in het Nationaal Museum voor Moderne Kunst (M.N.A.M.) van Parijs, in 1977.

In 1924 stichtte hij met Lyonel Feininger, Paul Klee en Alexej von Jawlensky weer een andere kunstenaarsgroep, "Die Blauen Vier".

Naast talloze van zijn theoretische beschouwingen, die in de "Bauhaus-Bücher" verschijnen, maakte hij ook werk van zijn "Punkt und Linie zu Fläche", in 1926 gepubliceerd.

Op de Internationale Tentoonstelling voor Architectuur te Berlijn, in 1931, creëerde hij de grote muurpanelen in keramiek voor de Muziekzaal in het Mies Van der Rohe-huis.

In 1928 verkreeg Kandinsky de Duitse nationaliteit, maar hij moest in 1933 Duitsland verlaten, net als Paul Klee. Het Bauhaus, dat het jaar ervoor overgeplaatst was naar Berlijn, werd door de Gestapo gesloten, datzelfde jaar. Hij kwam naar Parijs, waar hij de Franse nationaliteit aannam en ging met Nina in Neuilly-sur-Seine wonen. Hij schilderde er in 1944 zijn laatste stuk "Getemperd élan". Hij stierf er op 13 december 1944.

Zijn weduwe Nina overleefde hem bijna 40 jaar. Ze werd vermoord gevonden tijdens een vakantie in haar chalet te Gstaad, in Zwitserland, in september 1980.