Geschiedenis
De Romeinen gaven Wales de naam Cambria, en bouwden een groot aantal forten in het zuiden van het land, tot Carmarthen in het westen. Er is bewijs dat ze verder west trokken dan dat, en dat ze vandaaruit naar Ierland overstaken. Zij bouwden ook het amphitheater in Caerleon, het best bewaarde in Groot-Brittannië. De Romeinen waren ook druk in het noorden van het land, en er is een legende waaruit zou blijken dat Magnus Maximus, een van de laatste keizers van het rijk, getrouwd was met een Elen (of Helen), de dochter van een Welshe chieftain nabij het huidige Caernarfon.
Door het bergachtige terrein met grote hoeveelheden regen is Wales nooit door de Saksen ingenomen. Een van de Saksische koningen, Offa van Mercia wordt gezien als degene die een grote aarden wal (of dijk) liet bouwen langs de grens met zijn koninkrijk om de Welsh buiten te houden. Delen van Offa's Dyke kunnen tot op vandaag worden bekeken.
De overwinning van Wales door de Noormannen gebeurde niet in 1066 toen Engeland werd gewonnen, maar gebeurde geleidelijk, en werd uiteindelijk afgerond in 1282, toen koning Edward I van Engeland Llywelyn de Laatste versloeg. Edward bouwde een groot aantal stenen kastelen om de Welsh onder controle te kunnen houden. De meest bekende staan in Caernarfon, Conway en Harlech.
