Vroom Wanneer we het woord vroom horen dan denken we spontaan op 'devotioneel', al te religieus. Ethymologisch en uit het Woordenboek van de Nederlandse Taal is op te maken dat vroom ook sterk, dapper en koen kan betekenen. De vroomheid heeft haar eigen geschiedenis. De reformatie heeft haar accenten gelegd. De contrareformatie benadrukte uiterlijke devotie en sacramentele elementen. De devotionele praktijken rond de heiligenverering heeft de oorspronkelijk betekenis van het woord vroom vertekend.
De Middelnederlandse zelfstandig naamwoorden vrome=voordeel en vrame=nut staan voor het Griekse promos=voorste en pramos=aanvoerder.
