Met voedselvergiftiging wordt meestal een toestand van ziekte aangeduid, veroorzaakt door het consumeren van bedorven eten. Het eten van bewust door anderen vergiftigd voedsel of giftige gerechten (b.v. paddestoelen) is geen voedselvergiftiging in deze zin. Het bederf kan worden veroorzaakt door een aantal verschillende soorten bacteriën; de ziekteverschijnselen kunnen worden veroorzaakt door
- door die bacterien afgescheiden vergiften (toxinenn), of door
- infectie van het maag-darmkanaal door de bacterie zelf.
In het eerste geval treden de verschijnselen meestal binnen enkele uren op, in het tweede bestaat er vaak een incubatietijd van enkele dagen. Het begint meestal met misselijkheid en overgeven; later gevolgd door diarree, die kan variëren van brijig tot waterdun, al dan niet met bloedbijmenging. Beruchte verwekkers in Nederland zijn Staphylococcus aureus (toxinen), Salmonella, Shigella, Listeria, sommige stammen van Escherichia coli, en Clostridium-bacteriën.
behandeling
Is zelden nodig of mogelijk. Iets tegen de misselijkheid en een stoppend middel, en het laten verstrijken van tijd zijn meestal afdoende. Niettemin kunnen de slachtoffers ernstig onwel zijn ("Ik dacht dat ik dood ging" of zelfs "Ik wou dat ik dood was"). Bij koorts, dreigende uitdroging of ernstig algemeen ziekzijn is soms ondersteunende behandeling nodig in de vorm van intraveneuze vochttoevoer en antibiotica. preventie
Risicogerechten zijn rauwe eieren en ongare kip, die in Nederland vaak salmonella bevatten. In het algemeen geldt dat men toebereid eten niet te lang moet laten staan, bereid eten niet meer op de plank moet leggen waarop het rauwe vlees eerst lag (waardoor de bacteriën die tijdens de bereiding waren gedood weer op het gare gerecht zouden worden geënt). Iedereen moet zijn handen wassen alvorens eten te hanteren, en lijders aan diarree moeten uit de keuken worden geweerd.
