Vlaamse Primitieven zijn in de 15de en begin 16de eeuw in de Zuidelijke Nederlanden werkzame schilders. De term primitieven wordt vanaf het begin van de 19de eeuw gebruikt. Vlaamse primitieven zijn o.a. Jan van Eyck, Rogier van der Weyden, Dirk Bouts, Hugo van der Goes, Hans Memlinck en Gerard David.
De dubbelzinnigheid van de term primitief en het bewustzijn dat tot ca. 1600 geen scherpe grenzen (wel regionale verschillen) tussen de schilderkunst van Zuid- en Noord-Nederland kunnen worden getrokken, heeft er ca. 1900 toe geleid dat men de benaming Vlaamse Primitieven trachtte te vervangen door Vroege of Oud-Nederlandse schilderkunst (Duits: Altniederländische Malerei; Eng.: Early Netherlandish painting), waarmee dan doorgaans de schilderkunst van Van Eyck af tot de laatste decennia van de 16de eeuw (inclusief Pieter Brueghel) wordt aangeduid. De nog gebruikte benaming Vlaamse Primitieven betreft thans in het bijzonder de schilderkunst van de 15de eeuw in de Zuidelijke Nederlanden (van Robert Campin tot G. David).
