Ventrikelfibrilleren (ook wel kamerfibrilleren of VF genoemd) is een toestand waarbij de spiervezels van de hartkamers wel samentrekken, maar niet gecoördineerd, zodat er geen pompfunctie bestaat. (Het bloed stroomt niet meer en de weefselss worden niet meer van zuurstof voorzien.) Hierdoor verliest het slachtoffer binnen ca. 10 seconden na het ontstaan van het ventrikelfibrilleren het bewustzijn, en zal, als er niet wordt ingegrepen, binnen ca. 5 minuten onherstelbare hersenbeschadiging optreden, en na meer dan 10 minuten vrijwel zeker de dood intreden. De enige manier om deze toestand te bestrijden is door een geforceerde elektrische schok door het hart: defibrillatie. Hiervoor bestaan apparaten die defibrillators heten en die in ziekenhuizen, ambulances en op andere risicoplaatsen te vinden zijn. Bij binnen enkele minuten defibrilleren is de kans op volledig herstel zeer groot.
Bij een acuut hartinfarct is het optreden van ventrikelfibrilleren de voornaamste onmiddelijke doodsoorzaak. Door het correct toepassen van hartmassage en beademing kan het slachtoffer in leven worden gehouden tot de levensreddende schok kan worden toegediend.
In de praktijk blijkt dat 8 a 9 van de 10 mensen die op straat worden gereanimeerd uiteindelijk toch overlijden. Dit aantal zou omlaag kunnen als meer mensen correct konden reanimeren.
zie ook: hart, boezemfibrilleren, eerste hulp, hartinfarct, ritmestoornis
