De Vergeltungswaffe 1 FZG-76, beter bekend als V-1 of V1, was een Duits wapen met explosieve lading uit de Tweede Wereldoorlog dat met een straalmotor en soms met behulp van een geleidingssysteem op eigen kracht naar zijn doel vloog. FZG stond voor Flak Ziel Gerät (luchtafweerdoelapparaat), een misleidende naam. Het wapen werd ontworpen door Robert Liissser van de Duitse vliegtuigfabriek Fieseler, en stond intern bekend als Fi-103. Het had vliegtuigvleugels en -staartvlakken, en werd voortgestuwd door een pulserende straalmotor (een variant van de reeds in 1932 door Paul Schmidt ontworpen straalmotor) die een stuwkracht kon produceren die overeen kwam met 300 kilogram. In technisch opzicht kan de V-1 dus worden beschouwd als een onbemand straalvliegtuig. De V-1 kon een snelheid bereiken van 620 kilometer per uur, en had een bereik van 240 kilometer (later 400 kilometer). De lengte was 7,9 meter en de spanwijdte 5,3 meter. Een V-1 woog 2180 kilogram en had een explosieve lading van 850 kilogram.
De eerste testvlucht vond eind 1941 of begin 1942 plaats vanaf een lanceerbasis op Peenemünde. In juni 1944 hebben ook bemande testvluchten plaats gevonden om de mogelijkheid van zelfmoordmissies te onderzoeken, maar die zijn verder niet in praktijk gebracht. De eerste lancering tegen het Verenigd Koninkrijk was op 13 juni 1944. De meeste lanceringen vonden plaats in Frankrijk en Nederland, niet ver van de kust. De geallieerden voerden vervolgens zware bombardementen uit op de lanceerinstallaties.
In totaal zijn meer dan 30.000 V-1 wapens gefabriceerd, voornamelijk door gevangenen. Na de grote aanval op Peenemünde door de Britse RAF in de nacht van 17 op 18 augustus 1943 werd de produktie verplaatst naar Mittelbau-Dora, een reusachtige ondergrondse fabriek onder het Kohnstein-massief bij Nordhausen waar duizenden gevangenen onder onmenselijke omstandigheden moesten werken.
Er zijn ongeveer 10.000 V-1's afgevuurd richting Engeland. Ongeveer 7000 daarvan bereikten Engeland. Ruim de helft daarvan kwam in Londen en omgeving terecht; de rest werd neergeschoten of onderschept. Toen de geallieerden de gebieden hadden bevrijd waarvanuit Engeland werd bestookt, werden de V-1 wapens afgevuurd op de haven van Antwerpen.
In augustus 1944 waren de wapens van de geallieerden, onder andere dankzij radartechnieken, zo ver ontwikkeld dat bijna alle V-1 wapens werden neergehaald voordat ze hun doel hadden bereikt. De V-1 werd opgevolgd door de V-2, een raket die na de lancering de motor uitschakelde en vanaf grote hoogte met zeer hoge snelheid in vrije val op zijn doel afvloog.
Als gevolg van de aanvallen met V-1 wapens vielen in Europa ongeveer 6000 doden en 40.000 gewonden, voornamelijk onder de burgerbevolking. De V-1 wapens werden onder alle weersomstandigheden en op willekeurige tijden van de dag gelanceerd, en ze kwamen vaak midden in woonwijken terecht. Hierdoor zaaiden ze veel angst onder de bevolking, met name in Londen, waar men angstig luisterde naar hun karakteristieke brommende geluid dat de V-1 de bijnaam Buzz Bomb opleverde.
