In 1144 veroverden de Seltsjoekse Turken de kruisvaardersstaat Edessa. In antwoord hierop riep Bernard van Clairvaux, in opdracht van paus Eugenius III op tot een hernieuwde kruistocht. Onder meer de koningen Koenraad III van Duitsland en Lodewijk VII vertrokken in 1147 naar het Heilige Land. In Klein-Azië werden de kruisvaarders door de Turken verslagen, en slechts een deel van hen bereikte Jeruzalem. Daar werd besloten om in plaats van Edessa of Aleppo, Damascus aan te vallen. De belegering van Damascus duurde slechts een week, daarna keerden de kruisvaarders terug naar Europa.
Al met al was de tweede kruistocht een grote mislukking. Het aanzien van het begrip kruistocht verminderde sterk bij de westerse Christenen, en door de mislukte aanval op Damascus, dat een niet-aanvalsverdrag met de kruisvaardersstaat Jeruzalem had gesloten, werd die stad in het kamp van de tegenstanders van de kruisvaarders gemanoeuvreerd.
