Tagoror  

Encyclopedie




Troje

De stad Troje of Ilium was lange tijd alleen bekend uit verhalen in de mythologie zoals de oude Griekse heldendichten Ilias en Odyssee van Homerus en het Latijnse heldendicht de Aeneïs van Vergilius.

Troje lag bijzonder strategisch bij de mond van de Dardanellen. Dit is een kruispunt van water- en landwegen. Via water verbindt het de Egeïsche en Middellandse Zee met de Zee van Marmara en de Zwarte Zee daarachter. Over land verbindt het Azië met Europa.

Table of contents
1 Archeologie
2 Geschiedenis
3 Schrift

Archeologie

Heinrich Schliemann, naar eigen zeggen op basis van de Ilias, maar waarschijnlijk beïnvloed door Frank Calvert, begon in 1870 de opgravingen in de heuvel Hisarlık, en vond daar het oude Troje. Dit was echter in een tijd dat de archeologie in de kinderschoenen stond en de uiterst zorgvuldige opgravingstechnieken waardoor deze wetenschap vandaag gekenmerkt werd nog niet bestonden. Schliemann ging dus onbekommerd en vrij grof te werk. Hij slaagde er echter inderdaad wel in zijn Troje te vinden, met goudschat en al. Deze goudschat, besaande uit gouden sieraden zou later in Berlijn in de chaos van de Zusammenbruch van 1945 verdwijnen, er is alleen nog een foto van Schliemann's vrouw over in volledig Iliaans ornaat. Hoewel Schliemann dacht dat deze goudschat de "schat van Priamus" was, staat het nu wel vast dat deze schat veel ouder is dan het Troje van de Trojaanse Oorlog.

Latere opgravingen zijn geleid door Carl Blegen in de jaren '30, en Manfred Korfmann sinds 1988.

Opgravingen in Troje

JaarLeiderOverige belangrijke deelnemers (incompleet)
1863, 1865Frank Calvert(kleinschalig)
1870Heinrich Schliemann(proefopgraving)
1871-1873Heinrich SchliemannFrank Calvert
1878-1879Heinich SchliemannRudolf Virchow
1882Heinrich SchliemannWilhelm Dörpfeld
1890Heinrich SchliemannWilhelm Dörpfeld
1893-1894Wilhelm Dörpfeld
1932-1938Carl Blegen
1988-thansManfred KorfmannBrian Rose

De Trojaanse Oorlog

Hoewel het onomstotelijk kwam vast te staan dat de stad Troje echt bestaan had, riep de opgraving ook grote vragen op. Er werd namelijk niet één stad gevonden maar een heel stel steden boven op elkaar. Troje wordt verdeeld in 10 lagen, die elk zelf in nog weer meer bouwperiodes worden verdeeld. De oudste is van het 3e millennium v. Chr, de jongste uit de Byzantijnse tijd. De stad was dus meerdere malen verwoest en vervolgens op de puinhopen van de vorige weer opgebouwd.

Vandaag vermoeden de meeste wetenschappers dat Troje VIIa het Troje van de Ilias voorstelt. De sporen van de verwoesting van Troje VIIa zijn consistent met wat men bij een inname na belegering zou verwachten, en de tijd (ca. 1180 v. Chr) komt overeen met de traditionele datum van de Trojaanse Oorlog. Wel is een probleem dat volgens de traditie Mycene de leidende rol had in de Trojaanse Oorlog, maar deze stad werd enige tijd vóór Troje VIIa verwoest. Een niet onwaarschijnlijke theorie is dat deze oorlog een onderdeel was van de brandkatastrofe die het hele oostelijke bekken van de Middellandse Zee overspoelde in de eerste decennia van de 12e eeuw v. Chr

Geschiedenis

De geschiedenis van Troje wordt uitvoeriger behandeld in de artikelen Troje I-III, Troje IV-V, Troje VI-VII en Ilion. Als we de verschillende lagen waarin resten van de stad liggen de revue laten passeren, zien we:

Troje I-III

Troje IV-V

  • Troje IV - ca. 2200-1900. Minder welvarende tijd.
  • Troje V - ca. 1900-1750. Wederopbloei van Troje.

Troje VI-VII

  • Troje VI - ca. 1700-1250/30. Een grote en machtige stad, met een imposante burcht op de top van de heuvel.
  • Troje VIIa - ca. 1250/30-1180. Waarschijnlijk het Troje van de Trojaanse Oorlog.
  • Troje VIIb - ca. 1180-na 1000. Troje blijft een handelscentrum, maar niet zo welvarend als ten tijde van Troje VI.

Troje VIII-X

Vanaf de 14e eeuw was Troje verlaten totdat het door Calvert en Schliemann werd teruggevonden.

Schrift

In 1995 werd voor het eerst een geschreven bron uit het Troje van de Bronstijd (Troje I-VII) gevonden, een zegel van een schrijver uit Troje VIIb (einde 12e eeuw v. Chr.) Het is geschreven in het Luwisch, een Indo-Europese, sterk aan het Hethitisch verwante taal, bekend uit zuidwest- en west-Anatolië. Ook andere aspecten van Troje laten een sterke Anatlische/Hethitische invloed zien, meer dan een (hoewel zeker ook aanwezige) Myceense.




Tagoror Networks: Spain  |  Philippines  |  Mexico

Los documentos de esta enciclopedia on line se publican bajo la Licencia de Documentación Libre GNU

De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn.