De Hebreeuwse bijbel van de joden wordt Tenach genoemd.

Tenach is een afkorting. De T staat voor Torah, de N voor Nevi'im (Profeten) en de CH voor Ketoevim (overige geschriften). De uitspraak van de k-klank van het woord ketoevim verandert in een ch-klank aan het einde van het woord tenach. Omdat in het oude Hebreeuws geen klinkers worden geschreven, hebben de e en de a uit Tenach geen betekenis.

De Torah bestaat uit de vijf boeken van Mozes: Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium. De Torah wordt ook wel Pentateuch genoemd.

De Nevi'im, waarin wordt uitgelegd hoe de leefregels en wetten van de Torah in het dagelijkse leven worden toegepast, wordt onderverdeeld in de vroege profeten (Jozua, Richteren, Samuël en Koningen) en de latere profeten (Jesaja, Jeremia, Ezechiël en de twaalf kleine profeten).

De Ketoevim bestaat uit een zeer diverse verzameling van poëzie (o.a. Psalmen, Spreuken, Job) en verhalen (onder andere de feestrollen Ruth, Hooglied, Klaagliederen, Prediker en Esther). In de Ketoevim wordt een meer individuele reflectie op de Torah gegeven.

Door christenen wordt de Tenach ook wel Oude Testament genoemd. Sommigen zien daarin een waardeoordeel over het joodse geloof.