Een suikerzakje is een papieren zakje met enkele grammen suiker dat in de horeca tegelijk met de koffie of thee geserveerd wordt, zodat dit kan worden gezoet. In Nederland werd het in de loop van de jaren vijftig steeds gewoner dat de horeca en bedrijven een suikerzakje lieten maken. Vanaf omstreeks 1958 tot ver in de jaren zeventig werd het laten vervaardigen van suikerzakjes een must voor ieder bedrijf.
Er werden vele tienduizenden verschillende gemaakt, vooral door de fabrikanten Van Oordt (Rotterdam), Pluijgers (Arnhem), Puttershoek (Puttershoek) en FG (Groningen). In de zestiger jaren waren er in Nederland vele duizenden verzamelaars.
Het verzamelen van suikerzakjes werd een enorme rage.
Eind 2000 werd de Club van Suikerzakjesverzamelaars in Nederland opgericht, omdat er behoefte bleek te bestaan aan een centraal platform voor contact en ruilen. Het aantal verzamelaars in Nederland is op dit moment (begin 2004) rond de 100.
De wetenschappelijke naam voor het verzamelen van suikerverpakkingen is glycophilie (Grieks: glukus = zoet).
In Frankrijk, Italië, Duitsland, Portugal, Groot-Brittannië, Tsjechië en Spanje bestaan soortgelijke glycophilenverenigingen, zoals Le Club des Glycophiles Français, the U.K. Sucrologists Club en Der Zuckersammler-Klub Deutschlands & Freunde.
Externe link