Sirocco is het Arabische woord voor oostelijk, maar toch staat de naam voor een zuidelijke wind. De Arabische benaming houdt verband met lagedrukgebieden die in het gebied van de Middellandse Zee naar het oosten trekken. Aan de voorzijde van zo'n depressie steekt een zuidenwind op die de hete woestijnlucht meevoert.

De Sirocco komt het vaakst voor in het voorjaar, maar kan het hele jaar door optreden.

Veel landen hebben een eigen naam aan deze wind gegeven: Chergui (Algerije), Chili (Tunesië), Ghibli (Libië), Khamsin (Egypte), Sharkiye (Jordanië), Shamal (Irak) en Sharav (Israël). De Spanjaarden spreken over de Leveche, op de Canarische Eilanden waait de Levanto, maar Italiaanse, Griekse en Franse (Corsica) weerberichten hebben het over de Sirocco. In het algemeen komt de temperatuur dankzij deze woestijnwind zo'n 10 graden boven het normale gemiddelde te liggen en daalt de relatieve luchtvochtigheid in de landen ten zuiden van de Middellandse Zee tot minder dan 30%. Boven zee pikt de lucht vocht op zodat de Sirocco in het zuiden van Griekenland, Italië en Spanje benauwd aanvoelt.

De woestijnwind, ook wel de Afrikaanse pest wordt genoemd, leidt bij een deel van de bevolking tot verschijnselen als migraine en slapeloosheid. De hete wind houdt de mensen ook 's nachts uit de slaap omdat het dan weinig afkoelt. In het uiterste zuiden van Italië komt de temperatuur onder deze omstandigheden soms de hele nacht niet onder de 30 graden en overdag kan het in het uiterste zuiden van Europa 40 tot 45 graden worden.

De lucht, die de Sirocco aanvoert, is verontreinigd met zand en stof dat in de landen rond de Middellandse Zee met regen naar beneden komt. In Griekenland wordt de "rode regen" brengende wind de Gharbi genoemd. Op satellietopnamen is het spoor van zand en stof dat de Middellandse Zee oversteekt terug te vinden en als de luchtstromingen in een groot deel van Europa zuidelijk zijn kan het stof veel verder noordwaarts komen. Ook in Nederland bevat de regen soms uit de Sahara afkomstig stof.

Bron