Deze halfgoddelijke wezens uit de Griekse mythologie hadden een vogellichaam en een vrouwenhoofd. Zij waren de dochters van de zeegod Phorkys of de stroomgod Achelos.

Ze waren erg mooi en zongen zulke mooie liederen, dat de reizigers die hun eiland passeerden de verlokking niet konden weerstaan. Vervolgens liep hun schip dan te pletter tegen de rotsen en werden zij gedood.

In de oudste legenden waren er twee, de recentere schrijvers hadden er drie, en nog recentere schrijvers hebben meer toegevoegd. Aglaope (mooi gezicht), Aglaophonos (mooie stem), Leucosia (het witte zijn), Ligeia (schrille), Molpe (muziek), Parthenope (maagdengezicht), Peisinoë (verleidende gedachten), Raidne (verbetering), Teles (perfectie), Thelxepeia (zachte woorden), Thelxiope (verleidend gezicht) zijn hun namen. De beroemdste drie waren Parthenope, Ligea, en Leucosia.

Ulysses ontsnapte, volgens het verhaal van Homerus, aan hun gezang door de oren van zijn bemanning te vullen met was en zichzelf vast te binden aan de mast van het schip.