Sint Maarten is verdeeld in een Frans deel, en een Nederlands deel. Het Franse deel (Saint-Martin) valt nu nog onder het departement Guadeloupe, maar koos op 7 december 2003 bij referendum voor zelfbestuur. Het zal in de toekomst rechtstreeks onder Frankrijk resorteren. Het Nederlandse deel behoort bij de Bovenwindse Eilanden van de Nederlandse Antillen.
De totale oppervlakte van het eiland bedraagt 93 km².

• Frans deel (noord):
  • Oppervlakte: 59 km²
  • Hoofdstad: Marigot
  • Bevolking: 31.397 (2002)
  • hoort bij departement Guadeloupe

• Nederlands deel (zuid):
  • Oppervlakte: 34 km²
  • Hoofdstad Philipsburg
  • Bevolking: 32.000
  • Gouverneur: D.L. Richardson

Sinds 4000 v. Chr is het eiland bewoond, sinds ca. 800 door de Arowakken-indianen. In de 14e eeuw kwamen de Carib indianen, die veel oorlogszuchtiger waren en aan kannibalisme deden. Zij noemden het eiland Soualiga (Zout Eiland). Het eiland zou op 11 november (Sint Maarten) 1493 door Columbus zijn ontdekt. De Spanjaarden lieten het eiland aanvankelijk met rust. Rond 1630 vestigden Fransen en Nederlanders zich er, vooral vanwege het voorradige zout, maar zij werden door de Spanjaarden verdreven. Pas in 1644 gaven de Spanjaarden hun rechten op.
Op 23 maart 1648 tekenden Frankrijk en de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden een overeenkomst (Verdrag van Concordia), waarbij het eiland gedeeld werd. Pas in 1817 werd deze overeenkomst echter definitief; het eiland was toen al zo'n 16 keer van eigenaar verwisseld.

Economie

Sint Maarten ligt in een gebied waar het kwetsbaar is voor orkanen.