Quetzalcoatl is één van de vele goden die de Azteken vereerden. Zijn naam betekent "gevederde slang". Hij stond voor 'het goede' in de mens. Volgens de mythologie van de Azteken was de god Quetzalcoatl door de overige goden uit hun godenrijk verbannen. Zij waren ervan overtuigd dat hij ooit zou terugkeren en dat dit het einde van hun beschaving zou betekenen. De Azteken stelden Quetzalcoatl soms voor als een blanke god met een baard (dergelijk mensenras kenden zij toen nog niet).
De laatste leider van de Azteken, Montezuma, voorspelde een spoedige terugkeer van Quetzalcoatl en dus een spoedig einde van hun beschaving. In 1519 landde de Spaanse veroveraar Hernando Cortés met zijn troepen op de oostkust van Mexico. Montezuma zag in hem de god Quetzalcoatl.
De op goud beluste Spanjaarden zorgden in 1520 voor het einde van de Azteekse beschaving en deden de Azteekse profetie uitkomen.
