Pijn is een signaal van het lichaam dat het bewustzijn ergens voor waarschuwt. Ergens in het lichaam is een verwonding, of dreigt er een te ontstaan. Soms ontstaat pijn echter ook zonder aanwijsbare lichamelijke oorzaak. Pijn begint bij de zenuwuiteinden die geprikkeld worden. Die prikkels, elektrische signalen, worden via de pijnbanen doorgegeven aan het ruggenmerg en tenslotte aan de hersenen.
Er kan onderscheid worden gemaakt tussen acute pijn en chronische pijn. Acute pijn ontstaat plotseling en gaat relatief snel weer over. Onder chronische pijn wordt verstaan: pijn die langer dan drie maanden aanhoudt. Chronische pijn heeft geen waarschuwingsfunctie meer en veroorzaakt vooral stress. Chronische pijn is soms moeilijk behandelbaar, omdat de oorzaak niet te vinden is of omdat de oorzaak niet weg te nemen is. De resterende behandelwijzen zijn dan pijnstillende medicijnen of een zenuwbehandeling.
Pijn kan nog niet goed worden gemeten. Pijn geeft vaak echter wel een stressreactie, die kan worden afgelezen aan de hartslag en bloeddruk.
Iedereen ervaart pijn anders. Pijnbeleving is afhankelijk van verschillende factoren, waaronder: spanning, angst, sociaal-culturele factoren en biologische verschillen. Sommige mensen houden echter van (bepaalde vormen) van pijn, zij houden van Sadomasochisme.
Pijn kan worden onderdrukt met anesthesie (verdoving).
Bronvermelding
- Waarom is pijn zo persoonlijk? en nog 9 vragen over pijn, een artikel van Greetje van de Pol in het tijdschrift Health van mei/juni 2003.
