Phobos is de grootste van de 2 manen die Mars rijk is. De naam is afkomstig uit de Griekse mythologie. Phobos was de zoon van Mars en Venus. De naam komt terug in de woorden "phobia" en "fobie", wat angst betekent.

We vinden Phobos op zo'n 6000 km boven het oppervlak van Mars. Met haar diameter van ongeveer 22,2 km en zijn massa van 1.08*10¹⁶, is het een van de kleinste maantjes in ons zonnestelsel. Het probleem is echter wel dat hij zich onder het minimum van de geschikte synchronisatiehoogte bevindt en elke eeuw 1.8 meter dichter bij mars komt te liggen. Binnen zo'n 50 miljoen jaar zal Phobos hierdoor op Mars botsen en enkel een grote krater achter laten.

Table of contents

1 Ontdekking en observatie 2 Kenmerken 3 Temperatuur

Ontdekking en observatie

Phobos werd ontdekt door Asaph Hall op 17 augustus 1870 en is gefotografeerd door Mariner 9 in 1971, Viking 1 in 1977 en door het ruimtevaartuig Phobos in 1988.

Phobos en ook zijn broertje Deimos zijn waarschijnlijk twee ingevangen meteorieten. De Mars Global Surveyor ontdekte echter dat Phobos bestond uit een gedeelte ijs en een gedeelte steen en dat, net zoals bij onze maan, hij bedekt is met een stoflaag van ongeveer een meter dik. Het ruimtetuig Phobos 2 nam ook gassen waar die aan het oppervlak van de maan ontsnapten, maar stopte te snel met functioneren om de gassen nog te kunnen identificeren. Er wordt sterk gedacht aan waterdamp.

Kenmerken

Kenmerkend aan deze kleine maan is de krater Stickney, genoemd naar Hall's vrouw. Deze krater heeft een diameter van ongeveer 9 km en is ontstaan door de inslag van en grote meteoriet die het hele maantje door elkaar heeft geschud en grote barsten veroorzaakt die nu nog steeds waarneembaar zijn.

Temperatuur