Phlogiston

De phlogistontheorie (flogiston) is een achterhaalde 17e eeuwse hypothese van de Duitse arts Georg Ernst Stahl (1659-1734) over de achtergrond van verbranding. Deze theorie stelde dat alle brandbare materialen phlogiston bevatten, een substantie zonder kleur, geur, smaak of gewicht, die de eigenschap van hitte in zich droeg. Phlogiston zou uit het materiaal vrijgemaakt worden door verbranding. Overigens gebruikte voor hem Johann Joachim Becher (1635-1681) het woord phlogiston al als karakteristiek voor brandbare en zwarte aarde.

De phlogistontheorie werd ontkracht door Antoine Lavoisier.