Persephone is in de Griekse mythologie de godin van het dodenrijk. Ze was de dochter van Demeter, de godin van de landbouw en het graan, en de oppergod Zeus. Demeter en Persephone
Demeter hield geweldig veel van haar dochter en waakte over haar als een moederkloek. Maar toch werd Persephone ontvoerd, juist toen ze bloemen plukte in het veld. Hades (Pluto), de god van de onderwereld en de dood, kwam met paard en wagen op uit een kloof in de schoot van de aarde en trok haar op zijn wagen. Tevergeefs riep Persephone om hulp, maar het mocht niet baten: ze verdween met hem in de duisternis.
Demeter stortte zich in een diep verdriet. Ze zwierf wanhopig en tevergeefs de aarde rond om haar dochter te vinden, tot de oude Helios, de zonnegod die alles had gezien, medelijden kreeg en haar vertelde waar ze was: in de onderwereld bij Hades, die haar tot vrouw had genomen. Demeter was volkomen machteloos en in haar treurnis over het verlies bracht ze een dorre winter op aarde en veel mensen leden hongersnood.
Toen het al te erg werd gebood Zeus zijn broer Hades om Persephone aan haar moeder terug te geven. Hades stemde toe, maar liet zijn gemalin eerst een granaatappel eten met een tovermiddel erin, zodat Persephone steeds weer naar hem, naar de liefde wilde terugkeren. En zo gebeurde het dat zij elk jaar in de lente en een deel van de zomer, het groei- en bloeiseizoen, bij haar moeder was en daarna weer terugging naar de onderwereld, naar Hades. Met Persephone kwam dus elk jaar de lente op aarde.
Verering
In de mysteriëndienst van Eleusis werd Persephone vereerd onder de bijnaam Kore (=meisje) samen met Demeter. Beide godinnen vormden een soort eenheid waarbij Demeter de bebouwde aarde was, en Kore, het graan dat in de aarde valt, sterft en nieuw leven voortbrengt.
De Romeinen vereerden haar als Proserpina. Zij werd daar ook gelijkgesteld met de godin Libera.
