Fotografie
Wanneer men bij de meeste camera's door de zoeker kijkt ziet men in feite iets anders dan de camera zelf. Dit wordt veroorzaakt door het feit dat lens en zoeker niet op dezelfde plaats of direct achter elkaar liggen, maar meestal een of twee centimeter van plaats verschillen.
Indien men een foto neemt van een onderwerp dat een aantal meter van de lens afligt zal parallax geen al te grote problemen opleveren, omdat zowel lens als zoeker dan vrijwel hetzelfde zien. Naarmate een onderwerp echter dichter bij de camera komt zal de parallax echter meer en meer voor verschil tussen wat men heeft gezien door de zoeker en de werkelijk genomen foto zorgen.
Door gebruik te maken van een spiegelreflexcamera lost men het fenomeen parallax op. Omdat de zoeker exact toont wat de lens ziet treden er geen verschillen op tussen zoekeruitsnede en werkelijke foto. Het beeld wordt bij de laatste camera namelijk door een spiegel en een prisma direct in de zoeker geworpen. Wanneer men afdrukt, klapt de spiegel tijdelijk omhoog.
Astronomie
In de astronomie gebruikt men het parallax-verschijnsel om afstanden te meten. De mate waarin een ster verschuift als een waarnemer hem observeert vanuit twee tegenover elkaar gelegen punten van de aardbaan (dus met ca 6 maanden tussenpoos), wordt dan als een graadmeter gebruikt om de afstand te bepalen. Een parsec is de afstand waarop een voorwerp ligt met een op deze wijze gemeten parallax van 1 boogseconde.
