Paaseiland (Spaans: Isla de Pascua) is een eiland in de Stille Zuidzee; het werd op Paasdag 1722 ontdekt door de Nederlandse ontdekkingsreiziger Jacob Roggeveen. Het eiland ligt ongeveer op 2000 kilometer afstand van het vasteland van Chili waar het ook deel van uitmaakt, ook op ongeveer 2000 kilometer afstand van andere bewoonde eilanden, en er wonen ongeveer 2000 mensen in het jaar 2000.
De kolossale beelden op Paaseiland worden door velen gerekend tot de niet-klassieke wereldwonderen. De ahu, tot 9,5 meter hoge beelden, zijn uit vulkanisch gesteente gehouwen. De makers zijn waarschijnlijk voorvaderen van de Polynesische eilandbewoners. Vermoedelijk stellen de enorme koppen, die alle dezelfde kant opkijken, goden van die tijd voor, hoewel het ook beelden van toenmalige heersers zouden kunnen zijn.
Het eiland werd waarschijnlijk rond 400 bereikt door Polynesische zeevaarders van de eilanden rond Tahiti. Getuige het gebruik in Polynesië van de zoete aardappel, die uit de Andes stamt, is er waarschijnlijk wel enig contact geweest met het vasteland van Zuid-Amerika. De bloeitijd van het eiland, waarin de beelden zijn opgericht schat men op 1000 - 1600 en in die dagen had het eiland tot 7000 inwoners. Het eiland kende zijn eigen schrift, waarvan nog een aantal voorbeelden bewaard zijn. Nadien ging het bergafwaarts, waarschijnlijk door roofbouw. Het eiland was oorspronkelijk bebost, maar van dat woud is geen spoor meer. Zonder hout was het eiland hopeloos van de wereld afgesneden: er kon geen schip meer worden gebouwd. Er volgde waarschijnlijk grote sociale onrust en in de 18e eeuw begon men alle ahu's omver te gooien.
External Link
