De universiteit bestaat uit een aantal colleges, tot op zekere hoogte van elkaar onafhankelijke eenheden, vaak gebouwd om een centraal plein of grasveld (quadrangle: op het gras mag absoluut niet gelopen worden) heen, waar docenten en studenten intern verblijven, of dit althans vroeger deden. De huisvesting voldoet niet in alle gevallen meer aan de moderne eisen. Ieder college is apart gesticht door een rijke weldoener of vorst, een aantal al in de 14e of 15e eeuw. Er bestaat een zekere onderlinge wedijver en snobisme ook tussen de colleges, waarbij bijvoorbeeld sommige mensen die aan een van de oude colleges hebben gestudeerd die nog uit zandsteen zijn opgetrokken wat neerkijken op het onderwijs dat aan de modernere, uit baksteen (redbrick) opgetrokken gebouwen wordt gegeven. Er zijn 39 colleges en zes private Halls.

De toegangseisen voor top-universiteiten als die van Oxford zijn streng; er wordt geselecteerd uit vele kandidaten en slechts de allerbesten uit het hele land (en het buitenland) worden aangenomen. Dit weerspiegelt zich in de kwaliteit van het onderwijs en het onderzoek; het is in Oxford een alledaagse gebeurtenis bij een van de traditioneel gemeenschappelijk genoten maaltijden met een of meer nobelprijswinnaars aan tafel te zitten. Sinds 1921 hebben 46 personen een Nobelprijs gewonnen die in Oxford gestudeerd hebben (eredoctoraten en mensen die pas na hun Nobelprijs naar Oxford kwamen zijn hierbij niet meegeteld).
Voor de Universiteit van Cambridge komt het totaal aantal Nobelprijswinnaars overigens zelfs op 80, maar of dat met dezelfde strenge criteria gemeten is als bij de Universiteit van Oxford is deze auteur niet bekend.

Ook het grootste deel van de Britse top-ambtenaren, diplomaten, ministers en staatssecretarissen komt nog steeds van 'Oxbridge'.

externe links