De Orthodoxe Kerken, vaak ook aangeduid als Oosters Orthodoxe Kerken, zien zichzelf als voortzetting van de ene, heilige, katholieke en apostolische Kerk. Het woord orthodox betekent 'juiste aanbidding' en 'juiste leer'. Het overgrote deel van het oosterse christendom behoort tot deze stroming.

Tot het schisma van 1054 vormden de Orthodoxe Kerken en de Rooms-Katholieke Kerk een geheel. Hierbij moet wel opgemerkt worden dat een aantal kerken die ook Orthodox worden genoemd, zoals de Armeense en de Koptische Kerk al veel eerder afgescheiden waren.

De Orthodoxe Kerken worden niet, zoals de Rooms-Katholieke, centraal geleid. In principe zijn alle bisschoppen gelijk, maar in de praktijk zijn er bepaalde gradaties, waarvan patriarch de hoogste is. De Patriarch van Constantinopel is de 'primus inter pares', de 'voorzitter'. Dit is een moreel leiderschap, geen autoritair. De meeste Orthodoxe Kerken zijn nationaal georganiseerd, met eigen hoofd van de kerk, zoals aartsbisschop, waaronder: