Opium

Opium is het ingedroogde melksap van de opiumpapaver of slaapbol (Papaver Somniferum), dat een aantal alkaloïden bevat waarvan codeïne en morfine de belangrijkste zijn; heroïne is een afgeleide verbinding van morfine die ontstaat door acetylering, en methadon een synthetische verbinding met morfine-achtige werking. Er bestaat nog een aantal andere van deze opiaten met soortgelijke eigenschappen: pijnstillend, slaapverwekkend, hoestonderdrukkend en de darmwerking vertragend. Al deze stoffen zijn in meer of mindere mate verslavend. Codeïne enigszins, morfine vrij sterk en heroïne zeer sterk.

De opium wordt gewonnen door de slaapbol, oftewel de zaaddoos die de plant vormt nadat hij is uitgebloeid, in te kerven. Hierbij komt wit melksap naar buiten druppelen dat op de zaaddoos bruin opdroogt. Het gestolde wondsap wordt daarna verzameld. Door zuivering wordt hieruit morfine en codeïne gewonnen en door chemische bewerkingen heroïne.

Opium werd vroeger ook veel ongezuiverd gebruikt door het te eten, als oplossing te drinken of door het te roken, als medicijn of als genotmiddel. Verslaving aan opiaten is een belangrijk sociaal en medisch probleem, maar codeïne, morfine en heroïne horen ook nog steeds tot de effectiefste bekende pijnstillers. Codeïne vindt vooral bij de hoestbestrijding en tegen diarree toepassing.