In zijn werk is hij humoristisch, cynisch en lijkt er een wat melancholische ondertoon te zijn. Hij schrijft veel over de situatie in zijn geboorteland sinds het communisme. Verbind daarbij de persoonlijke geschiedenissen met filosofische thema's, zonder daarbij belerend te worden. Hoewel hij uitdrukking geeft aan een tjechische traditie van emotionele verdieping is hij sinds 1989 in de franse taal gaan schrijven. Zijn eerste roman 'De Grap' is tekenend voor zijn cynische humor. De roman 'Onsterfelijkheid' is er een waarbij zowel de compositie als de inhoud tekenend is voor al het werk van Kundera. De compositie is er vaak een van wisselende gezichtspunten vanuit verschillende individuen, waarbij de lezer gedwongen wordt zich in de psyche van deze individuen te verdiepen, maar in staat gesteld wordt om een beschouwende afstand te bewaren. Deze beschouwing wordt dan tussen de regels gevoed door Kundera's bespiegelingen. Je zou hem een existentialist kunnen noemen bij wie de hoop vervlogen is.

Een van Kundera's bekendste werken is toch wel De ondraaglijke lichtheid van het bestaan; een filosofische roman waarin de auteur de lezer meeneemt in de hoofden van vier hoofdrolspelers, met verschillende achtergronden en denkbeelden, die allemaal hun bestaan op een eigen manier proberen in te richten. Vanuit verschillende perspectieven worden zaken als toeval en voorstemming, politiek, kunst, liefde, sex en natuurlijk de lichtheid van het bestaan behandeld.

Werk: