De middelpuntvliedende kracht is een term uit de mechanica. De kracht ontstaat bij draaiing. Het ronddraaiende voorwerp, bijvoorbeeld een steen die aan een touw wordt rondgedraaid, heeft de neiging om rechtuit te gaan in plaats van de cirkelbaan te volgen. Dit wordt veroorzaakt door de wet van behoud van impuls. Om een voorwerp in een cirkelvormige baan te houden is er dus altijd een tegenkracht nodig, die in het genoemde voorbeeld wordt geleverd door degene die het touw vasthoudt en die via de spankracht in het touw op de steen wordt overgebracht. Bij een planeet die om een zon heendraait ontstaat hetzelfde verschijnsel. De planeet wil eigenlijk rechtuit, maar de zwaartekracht van de zon houdt hem tegen. De planeet kan pas ontsnappen als de snelheid groter is dan de ontsnappingssnelheid.
De middelpuntvliedende kracht wordt ook ervaren in het dagelijks leven. Als een auto snel de bocht doorrijdt, worden de passagiers (en de bestuurder) opzij gedrukt. De bestuurder weet echter wat er gaat gebeuren en gaat automatisch naar binnen leunen. Bij het fietsen gebeurt hetzelfde; daar zal de fietser automatisch scheef naar binnen gaan hellen om de middelpuntvliedende kracht tegen te gaan en te voorkomen dat hij uit de bocht vliegt. Dit is ook de reden dat spoorlijnen in een bocht een verkanting hebben. Zonder deze verkanting zou een trein makkelijk ontsporen. Ook autowegen met een bocht erin worden scheef gelegd om deze reden.
In een centrifuge veroorzaakt de middelpuntvliedende kracht, die ook wel centrifugaalkracht wordt genoemd, dat de waterdruppels naar buiten de geperforeerde trommel vliegen. Een bekend strandspel is het ronddraaien van een emmer. Hier blijft het water in de emmer juist in de emmer zitten door de centrifugaalkracht, ook al heeft de emmer vrijwel een horizontale stand.
