De expressionistische schilder Marcel Caron werd geboren te Enghien-les-Bains (Frankrijk) in 1890. Hij overleed te Luik in 1961. Aan de Academie van Luik kreeg hij Evariste Carpentier als leraar. Hij werd een geestdriftig beoefenaar van het expressionisme en sloot zich in 1924 aan bij de groep "Sélection" en kort daarop bij "Le Centaure".
Voor het Belgische paviljoen op de 28e Biënnale van Venetië, in 1952, prijkte hij als geselecteerde naast James Ensor, Frits Van den Berghe, Constant Permeke en Gustaaf De Smet.
Zijn beste werk, waarbij hij met zijn kubistische structuren het dichtst het expressionisme van Gust De Smet benaderde, verliet hij later, om zich te wijden aan nonfiguratief werk.
