De magneetzweeftrein is in de enge zin des woords geen trein. Het voertuig zweeft 10 centimeter boven een baan die is voorzien van magneten. Deze techniek wordt magnetic levitation, kortweg maglev, genoemd. Met een lineaire wisselspanningsmotor in de baan wordt de trein aangedreven. Het idee van de magneetzweeftrein is van Duitse ingenieur H. Kemper die al in 1935 patent verkreeg. In de jaren zestig en zeventig werden zowel in Duitsland als Japan experimenten gedaan met magneettreinen.
Grote voordelen zijn de afwezige rolweerstand, en de hoge snelheid die de magneetzweeftreinen kunnen bereiken. De zweeftrein zou 550 kilometer per uur kunnen rijden in de commerciële exploitatie (een conventionele hogesnelheidstrein rijdt maximaal 300 kilometer per uur)
Nadeel van de zweeftrein is het geluidsniveau van de zweeftrein dat behoorlijk toeneemt boven de 300 kilometer per uur. De luchtspleet tussen de zweeftrein en de magneetbaan fungeert dan als fluit, maar er zijn ook andere aërodynamische bronnen. Het rolgeluid, veroorzaakt door het contact tussen het wiel en de rails, zoals dat bij conventionele treinen optreedt ontbreekt echter.
Ook het hoge energieverbruik, de hoge aanlegkosten, de betonnen dragers in het landschap en de onmogelijkheid om het conventionele spoor en de magneetbaan aan elkaar te koppelen worden als nadelen gezien.
Op 17 november 2003 haalde de Japanse zweeftrein Maglev tijdens een onbemande testrit een recordsnelheid van 560 kilometer per uur. Op 2 december van dat jaar werd het record verbeterd tot 581 kilometer per uur.
Toepassingen in Nederland
Voor de magneetzweeftrein werd rond 2000 in Nederland aan twee mogelijke toepassingen gedacht :
- Een rondje Randstad, een snelle verbinding tussen de grote steden in de Randstad
- De Zuiderzeelijn, een verbinding tussen Amsterdam via de Flevopolder en de Noordoostpolder naar Friesland en Groningen, die zou worden doorgetrokken naar Hamburg, en daar zou aansluiten op de Duitse lijn naar Berlijn. De Zuiderzeelijn was een idee van Hans Haerkens, van de werkgeversorganisatie VNO/NCW.
Vooral de Zuiderzeelijn was onderwerp van discussie. Sommigen in het Noorden van het land dachten dat deze verbinding het gebied een economische impuls zou geven, door de snelle en effectieve verbinding met het Westen van het land. Andere inwoners in het noorden vreesden dat de magneettrein alleen maar grote groepen westerlingen naar het noorden zou brengen om daar te wonen (en in de Randstad te blijven werken).
Toen in Duitsland de magneettrein tussen Hamburg en Berlijn werd afgeblazen, gingen ook in Nederland de plannen in de ijskast. Toepassingen in Duitsland
In het Duitse Lathen, vlak over de grens bij Emmen is een testbaan aangelegd, die opengesteld is voor publieksritten.
Externe link
Website van Transrapid Consortium Nederland
