Liberia is een republiek op de westkust van Afrika (ca. 6 30 N, 9 30 W ), die door uit Amerika teruggekeerde slaven gesticht is. Het land wordt begrensd door Ivoorkust en Guinee en Sierra Leone. De oppervlakte bedraagt 111.370 km2, waarvan land: 96.320 km2 en water: 15.050 km2 De kustlijn met de Atlantische Oceaan bedraagt ongeveer 579 km en het land eist een zone van 200 zeemijl op als territoriale wateren. De hoofdstad van Liberia is Monrovia, met ca. 1 miljoen inwoners. Het klimaat is tropisch: heet en vochtig. De winters zijn droog met hete dagen en koele nachten. De zomers zijn nat en bewolkt met veelvuldige hevige stortbuien. Van december tot maart blaast er een droge harmattan wind uit de Sahara die veel stof aanvoert.
Het land is vlak langs de kust, overgaand in glooiende heuvels en een laag gebergte in het noordoostelijke binnenland. Het hoogste punt is de berg Wuteve met 1.380 m. Het land is rijk aan ijzererts, hardhout, diamant, goud en waterkracht. Akkerbouw neemt 1% van het oppervlak in beslag, permanente gewassen 3%, veeteelt 59%, bosbouw 18%, overigen 19% (1993 schatting). Er is veel ontbossing en erosie. De kustwateren worden zowel door olie als door onverwerkt rioolwater vervuild.
Het land is ondertekenaar van vele internationale verdragen, maar door de verwarde politieke toestand van de afgelopen jaren heeft dat niet veel praktische betekenis. Liberia is al vele jaren het toneel van een bloedige burgeroorlog, die gericht is tegen het bewind van president Charles Taylor. Rebellerende partijen hebben zich verenigd in de LURD (Liberianen Verenigd voor Verzoening en Democratie).
Geschiedenis
De Amerikaanse predikant Robert Finlay was in het begin van de 19e eeuw een van de initiatiefnemers van een idealistisch project om vrije zwarte Amerikanen een eigen land te geven.
In die periode waren er al grote aantallen zwarte slaven vrijgelaten, maar de blanke machthebbers beschouwden hen als tweederangs burgers. Finlay dacht daarom dat het misschien goed zou zijn om deze burgers te repatriëren naar Afrika waar hun voorouders vandaan kwamen.
Zo ontstond er in 1816 een Amerikaanse kolonie op de westkust van Afrika. Het bestuur was aanvankelijk in handen van blanke Amerikanen, maar die trokken zich geleidelijk terug. In 1847 werd Liberia de eerste Afrikaanse republiek, met een grondwet die sterk op de Amerikaanse leek.
De nieuwe staat was niet direct een toonbeeld van democratie en vrijheid. De oorspronkelijke bewoners van Liberia, de Malinkes, werden door de nieuwe bewoners als tweederangs burgers beschouwd. Pas in 1951 kregen de vrouwen kiesrecht.
In 1944 was William Tubman president geworden en zou het ambt tot zijn dood in 1971 behouden. Een van zijn eerste daden was een oorlogsverklaring aan Nazi-Duitsland. Daardoor werd Liberia een belangrijke basis voor de bevoorrading van de geällieerde troepen. Dat leverde Tubman een goede band met de Amerikanen op en buitenlandse investeerders stroomden toe.
Doordat Tubman zo lang aan het bewind bleef was het voor zijn opvolger William Tolbert moeilijk diens positie te evenaren. Er was meteen veel oppositie tegen zijn bewind en de sociale en economische situatie in Liberia verslechterde.
In 1980 volgde een staatsgreep onder leiding van Samuel Doe, die de grondwet vervolgens buiten werking stelde. Hierna De stortte de economie ineen, en viel het land ten prooi aan gewelddadigheden.
In 1989 volgde opnieuw een gewelddadige staatsgreep, die de huidige president Charles Taylor aan het bewind bracht. Een vredesmacht van diverse West-Afrikaanse staten wist de rust in Liberia te herstellen. In 1997 vonden er weer verkiezingen plaats, waarbij Taylor een enorme meerderheid achter zich kreeg.
Maar de rust duurde niet lang. Taylors voormalige vijanden staken al snel weer de kop op. Het ging hier vooral om de Liberians United for Reconciliation and Democracy (LURD) en de Movement for Democracy in Liberia (Model). Begin juli 2003 begon een nieuw offensief tegen de hoofdstad Monrovia. In de Ghanese hoofdstad Accra vonden vredesbesprekingen plaats.
