Het liberalisme heeft als uitgangspunt de vrijheid van het individu. Dit betekent dat de overheid zo min mogelijk moet ingrijpen in de economie en het maatschappelijk leven. Het staat op dat punt dan ook vooral tegenover het socialisme. Ander speerpunt van het liberalisme is de scheiding van kerk en staat, hoewel het liberalisme wel godsdienstige tolerantie promoot. Ook willen liberalen dat de staatsinrichting wordt vastgelegd in een grondwet waarin ook de grondrechten van de burger staan. Het liberalisme is een heterogene stroming, waarbinnen globaal het klassiek-liberalisme en het progressief- of sociaal-liberalisme zijn te onderscheiden. Het progressief liberalisme kent aan de overheid een grotere rol toe. Een begrip dat hiermee samenhangt is het ontplooiingsliberalisme. Een radicale variant van het klassiek-liberalisme is het libertarisme

Table of contents

1 Geschiedenis 1.1 Wereld 1.2 Nederland 1.3 Vlaanderen

Geschiedenis

Wereld

Sinds de jaren tachtig beleefde het liberalisme een opleving middels het neo-liberalisme.

Nederland

Sinds de invoering van het algememeen kiesrecht in 1918 heeft Nederland geen liberale regering meer gehad. Wel hebben de liberalen sinds die tijd nog meegeregeerd middels coalities. Het Nederlands liberalisme is sinds 1948 georganiseerd in de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD). Sinds 1959 heeft de VVD bijna constant in de regering gezeten. In 1966 ontstaat naast de behoudend liberale VVD een tweede, progressief liberale partij Democraten 66 (D66). Net zoals de VDB gebruikt D66 tot in de jaren '90 de term liberaal niet om zichzelf aan te duiden. Door de initiatiefnemers om de partij sociaal-liberaal te noemen wordt dit niet aangemerkt als een breuk met het verleden. Beide partijen maken vanaf 1994 gezamenlijk deel uit van twee paarse kabinetten met de PvdA. Na een onderbreking van 2002 tot 2003 maken beide partijen weer gezamenlijk deel uit van een door het CDA geleide coalitie.

Ook Nederland deed mee met de opkomst van het neo-liberalisme. Opmerkelijk genoeg had Nederland in deze periodes geen liberale premier, maar ook het CDA (Lubbers, Balkenende) en de Partij van de Arbeid (Kok) schuwden het neo-liberalisme niet.

Vlaanderen