Zonder dat het om statutair georganiseerde verenigingen gaat, is er in de Vlaamse kunstgeschiedenis toch sprake van belangrijke "Latemse" kunstenaarsgroepen, in de 1ste helft van de 20ste eeuw. Deurle en Sint-Martens-Latem, twee dorpen aan de Leiebochten ten Zuiden van Gent, zijn er de bakermat van. Tot de 1ste groep, de zogenoemde "mystiekers" behoorden Albert Servaes, Georges Minne, Gustaaf Van de Woestijne, Valerius De Saedeleer en Albijn Van den Abeele. De 2de "school" was die van de expressionisten, met Constant Permeke, Gust Desmet, Leon Desmet en Frits Van den Berghe. Vooral die laatste groep had een nogal spectaculaire invloed op de ontwikkeling van de latere modernistische bewegingen in België.
Sommige critici hebben het zelfs over een 3de Latemse groep, ofschoon alleen maar Hubert Malfait te Sint-Martens-Latem verbleef. Tot die groep worden gerekend: Albert Saverijs, Jozef de Coene, Albert Claeys, Victor Lorein, Achile Van Sassenbroeck, Jules Boulez en Maurice Schelck.
De vorming tot "School" dient hierbij sterk gerelativeerd. Ten hoogste ging het om een gezamenlijk dorpsleven, met enige stijltechnische verwantschappen. Zo trokken de eersten het symbolisme in, na 1900, terwijl de tweeden zich als expressionisten uitten, vooral dan na 1914. De derden voelden zich helemaal niet "gegroepeerd". Toch baseerden zij hun meer persoonlijke visie, soms uitgesproken, op de kunst van hun voorgangers.
