Lascaux is een plaats in de Franse Dordogne, waar in 1940 in een grot een groot aantal rotswandschilderingen werd ontdekt. Deskundigen dateerden die op 15.000 - 10.000 v. Chr. Het is de rijkst beschilderde prehistorische grot die men tot nu toe heeft ontdekt. De schilderingen hebben vooral het dier als onderwerp: de bison, het hert, de rhinoceros, de koe, paarden, rendieren en stieren. Ze doen realistisch aan, beelden met veel zeggingskracht veelal levendige situaties uit, maar zijn tevens enigszins vervormd en sommige doen naïef aan. De (aard)kleuren en tekening zijn nog fris en goed bewaard gebleven. Veel schilderingen hebben geheel gekleurde vlakken, ander zijn transparante tekeningen met forse lijnen.
De grot wordt echter bedreigd door bacteriën en schimmels. Wetenschappers hebben kleine witte donsharen ontdekt op de bodem en de zijwanden. Men noemt de Fusarium solani een vrij sterke en schadelijke zwammensoort. Het is daarbij niet de eerste keer dat problemen zich stellen. In 1963 moest men het publiek al de toegang ontzeggen, ingevolge vorming van groene algen en schimmels, te wijten aan een onophoudelijke toeloop.
Men noemt de pre-historische periode in de kunst van 25.000 - 10.000 v. Chr. (in het laat-palaeolitische tijdperk) de Magdaleniën-periode, naar de grot van La Madeleine, eveneens in de Dordogne.
Ontdekt in 1940 en geplaatst op de werelderfgoedlijst van de Unesco gaat de grot van Lascaux door als de "Sixtijnse Kapel van de Palaeolitische Kunst".
