De Krimoorlog duurde van 1853 tot 1856. Een verbond van het VK, Frankrijk Turkije en -wat verlaat- Piemonte-Sardinië streed vooral op en rond het schiereiland van de Krim tegen het Rusland van de tsaar.
Rusland had een geschil met de Turkse sultan over het beschermheerschap over een aantal Heilige Plaatsen in Palestina en viel Modavië en Walachije binnen. In 1853 leidde dat tot oorlog tussen de sultan en de tsaar. In november vernietigde een Russische vloot onder Nachimov de Turkse vloot bij Sinope. Daarop kreeg Turkije op 28 maart 1854 steun van de Britten en de Fransen die beducht waren dat Ruland een rol in de Middellandse Zee zou gaan spelen. Ook Oostenrijk dreigde aan de oorlog deel te nemen en daarop trok de tsaar zijn troepen uit de bezette gebieden terug, die prompt (augustus) door de Oostenrijkers overgenomen werden. Sardinië besloot in januari 1855 ook deel te nemen. Hoewel de aanleiding van de oorlog inmiddels niet meer bestond vielen de bondgenoten de Krim aan en belegerden Sebastopol, de voornaamste haven van de Russische vloot in de Zwarte Zee. In september 1855 werd de stad ingenomen.
Na de troonsbestijging van Alexander II begonnen vredesonderhandelingen die uiteindelijk tot het vredesverdrag van Parijs zouden leiden (1856).
De Krimoorlog is vooral bekend vanwege de rol van Florence Nightingale die de gevaren van het slagveld trotseerde om de soldaten medische hulp te bieden. In deze tijd was dat -zeker door toedoen van een vrouw- een ongehoorde zaak.
