De Krim (Russisch en Oekraïens: Krym, Tataars: Kirim) is een Oekraïens schiereiland in de Zwarte Zee en de Zee van Azow. De oppervlakte is 27.000 km2 en het aantal inwoners was in 1989 2.250.000. Op de Krim ligt de autonome Krimrepubliek met als hoofdstad Simferopol. De belangrijkste havenplaats is Sebastopol aan de Zwarte Zee. Bekend is ook de badplaats Jalta. Geografie
De Krim staat in het noordwesten door de Landengte van Perekop in verbinding met de rest van Oekraïne. De Straat van Kertsj vormt in het oosten de scheiding met het Russische vasteland.
De Krim bestaat voor het grootste deel uit steppe. In het zuiden bevindt zich het Krimgebergte dat een hoogte van 1545 meter bereikt. Ten zuidoosten hiervan ligt de kuststrook, die een mediterraan klimaat heeft en bekend is om zijn wijn en zijn badplaatsen, waaronder Jalta.
Bij het oostelijke Schiereiland van Kertsj begint de ruim 100 kilometer lange Schoorwal van Arabat, een zandig schiereiland die de Zee van Azov scheidt van de Sivasj, een brakke en moerassige lagune.
Geschiedenis
De Krim is door een groot aantal volken bewoond geweest. Van de huidige bewoners zijn de Krimtartaren er het langst, maar ook zij waren ooit nieuwkomers.
De eerste bij name bekende bewoners van de Krim waren de Skythen. In de 6de eeuw voor Christus vestigden Grieken zich aan de kust. Hun nederzettingen verenigden zich in het koninkrijk van de Cimmerische Bosporus, dat via het Romeinse Rijk Byzantijns werd. In de 7e en 8e eeuw bezet door de Chazaren werd het later een onderdeel van het Koemanenrijk. Rond 1402 kwam het in bezit van de Gouden Horde die er een Krimkanaat vestigden. In 1475 werd dit kanaat een vazal van het Ottomaanse Rijk, dat het in 1774 onder Russische druk onafhankelijkheid verleende, waarna het in 1783 Russisch werd. Vervolgens leveren Rusland en Turkije een eeuw lang slag om het schiereiland: het beruchtste conflict was de Krimoorlog (1853 - 1856), waarbij Turkije steun kreeg van Frankrijk en Engeland en later ook Sardinië.
Aan het begin van de twintigste eeuw heeft de Krim ten gevolge van immigratie van vele groepen en emigratie van de Krimtartaren naar elders (bijvoorbeeld naar de Dobroedzja) een zeer gemengde bevolking. De laatste Tartaren van de Krim werden in mei 1944 op last van Stalin gedeporteerd naar Centraal-Azië, een tragedie die de sürgün wordt genoemd. Sinds 1989 konden zij terugkeren.
Stalins opvolger Chroesjtsjov deed de Krim in 1954 cadeau aan de Oekraïense SSR, waardoor het met het uiteenvallen van de Sovjetunie Oekraïense handen kwam. De bevolking is echter tegenwoordig in meerderheid Russisch. Het verloop van de grens door de Straat van Kertsj is nog steeds omstreden.
