Krakau ontstond rond een natuurlijke heuvel, de Wawel. De stad kwam tot ontwikkeling op een kruispunt van oude handelswegen: de Barnsteenroute van de Oostzee naar Rome, en de route van Byzantium naar Parijs. Op de Wawel werd een burcht gebouwd, waar gedurende vijf eeuwen de Poolse koningen resideerden. Een van hen was Kazimierz de Grote, die in 1364 de nog steeds bestaande universiteit stichtte, na die van Praag de oudste in Midden-Europa.

Op de Wawel bevindt zich naast de burcht ook de kathedraal. Het hart van Krakau is het Rynek Glówny. Dit is een van de grootste marktpleinen van Europa en het geldt als een der mooiste. Rond het plein staan de Mariakerk, de Lakenhal en de Raadhuistoren. De stad telt verder vele gebouwen in renaissancestijl.

Krakau is sinds duizend jaar een bisdom en sinds 1925 de zetel van een rooms-katholieke aartsbisschop. Deze werd van 1964 tot 1978 bekleed door Karol Wojtyla, die daarna tot paus werd gekozen (Johannes Paulus II).

Behalve voor rooms-katholieken is Krakau ook voor joden een belangrijke stad: zij kwamen vooral vanaf de Dertigjarige Oorlog in groten getale in Kroke wonen, hoofdzakelijk in de wijk Kazimierz. In 1943 werd het getto van Krakau vernietigd: de meesten van de 70.000 joden die voor de Tweede Wereldoorlog in Krakau woonden overleefden de holocaust niet.