Er bestaan een aantal verschillende kopersulfiden: Cu2S, CuS en zelfs CuS2, hoewel de laaste verbinding een vrij hoge druk vereist om gevormd te worden. Hoewel de samenstelling van Covelliet CuS zou doen vermoeden dat hier sprake is van een verbinding van tweewaardig koper is dat niet het geval. Wanneer Cu2+ en S2- ionen samen gevoegd worden is het tweewaardige koperion sterk genoeg als oxidator om een elektron van het zwavel af te snoepen. Het resultaat is een redoxreactie: - Cu2+ + S2- => Cu+ + S-
Het 'gat' in de d-schil van Cu (3d9) wordt dan overgedragen aan het zwavelatoom. Het S- ion is daardoor iso-elektronisch met een chloor atoom. Evenals chloor komt het dan ook veelvuldig als paar voor: - S- + S- => S22-
In de covellietstruktuur gebeurt dat met 2 van de 3 zwavelatomen. Het derde gat kan door de hele vaste stof bewegen en het gevolg is dat het mineraal zich als een metallieke geleider gedraagt. In CuS2 zijn alle zwavels weliswaar als paren aanwezig, maar het koper draagt nog steeds een gat bij aan het zwavelpaar. We zouden dus grofweg kunnen schrijven Cu+(S2)-. Hiermee is dit koperpyriet een metallieke geleider in plaats van een halfgeleider zoals ijzerpyriet Fe2+(S2)2-
Zie ook: koper (metaal), koperlegeringen, zwavel
