Van een journalist die een verslag maakt, wordt bijvoorbeeld verwacht dat hij de vier W's behandelt: wat is er gebeurd, wie was er betrokken, waar en wanneer is het gebeurd en hoe heeft de gebeurtenis zich voltrokken.

Van een journalist die menselijk ingrijpen beschrijft en zich daarbij met waarheidsvinding bezighoudt, wordt verwacht dat hij hoor en wederhoor pleegt: hij moet meerdere, onafhankelijke bronnen voor de vermelding van een feit horen.

De journalistieke methode hangt gedeeltelijk af van de journalistieke cultuur. Zo is het in Nederland gebruikelijk dat een verslaggever de interviewtekst tot vlot Nederlands herschrijft, maar ook is het gebruikelijk dat de geïnterviewde vervolgens de tekst van (een deel van) het artikel ter inzage krijgt en op feiten kan controleren.

In de Verenigde Staten is het juist omgekeerd: een geïnterviewde wordt letterlijk geciteerd, maar krijgt het interview niet voorafgaand aan publicatie te zien. Journalisten die wel op een verzoek tot inzage ingingen, zijn daar ontslagen. Feiten worden er door speciale controleurs geverifieerd.

Waar de journalistieke methode de handelingen en meningen van mensen beschrijft, kan een bericht of interview getoetst worden door een onafhankelijk commissie. In Nederland gebeurt dat door de Raad voor Journalistiek.