De Franse schilder Gaston Duchamp was de oudste uit een kunstenaarsgezin van 6 kinderen, waartoe ook zijn broers Raymond Duchamp-Villon, beeldhouwer, Marcel Duchamp, schilder, en zijn zus Suzanne Duchamp, schilderes, hoorden.

Geboren te Damville-Eure op 31 juli 1875 en gestorven op 9 juni 1963 te Puteaux, nabij Parijs, nam Gaston in 1894 als pseudoniem de naam over van zijn geliefde dichter. Hij liet zich voortaan Jacques Villon noemen.

Hij gaf heel jong zijn studies in de rechten op, om de artistieke weg op te gaan. Hij kreeg een eerste tekenopleiding in Montmartre, in het atelier van Cornon, waar hij Henri Toulouse-Lautrec ontmoette. Invloeden van deze, van Théophile Steinlen, van Jean-Louis Forain of van de Nabis ontgingen Villon niet.

In 1906 ging hij zich in Puteaux vestigen en waagde er zich aan een voorzichtig cézanniaans kubisme.

Het was in het atelier van Puteaux, dat Jacques Villon zich ontpopte, vanaf 1911, als de voortrekker van de Section d'or-groep, met zijn broers, met Albert Gleizes, met Frantisek Kupka, met Albert Metzinger, met François Picabia en met Fernand Léger. Binnen deze Puteaux-groep vierde een synthetisch Kubisme hoogtij.

In 1912 werden al zijn ingebrachte doeken verkocht aan het Amerikaanse publiek op de Armory Show.

In 1956 kreeg hij de opdracht tot het uitwerken van de kartons voor 5 glasramen in de Sacré-Coeur-kapel van de kathedraal te Metz.