Oppositie tegen de barrière
Volgens tegenstanders en de Palestijnse autoriteiten is een bijkomend officieus doel om gebieden de-facto te annexeren die bij de Palestijnse gebieden horen. Voordat de barrière werd gebouwd, klaagden zij echter dat het gehele gebied werd bezet. Veel Palestijnen zijn door de komst van de barrière afgesneden van hun landbouwgrond of familie. Voor Palestijnse boeren zijn speciale toegangspoorten gemaakt zodat zij zonder veel problemen naar hun landbouwgrond kunnen. Andere Palestijnen, met name in de steden, moeten soms uren reizen voor een afstand die voor de komst van de barrière een paar minuten bedroeg.
Hoewel Israël in principe vrije doorgang verleent, kan Israël besluiten om in speciale omstandigheden de poorten gesloten te houden. Ook kan zij aan bijvoorbeeld familieleden van veroordeelde of vermeende terroristen een vergunning voor doorgang weigeren of intrekken.
De opbouw van de barrière
De precieze ligging van de barrière staat nog niet definitief vast. Gedeeltelijk volgt de barrière de groene lijn van het Vredesakkoord van 1949, maar op veel plekken dringt zij diep in de Palestijnse gebieden in om bijvoorbeeld joodse nederzettingen in te sluiten.
Langs het grootste gedeelte is de barrière een hek, voorzien van prikkeldraad, een greppel van vier meter diep en op regelmatige afstand een controlepost van het Israëlische leger. In de steden Jeruzalem en Qalqiliya is de barrière een zes à tien meter hoge muur, die net als de voormalige Berlijnse Muur wijken doorsnijdt.
Israëliers kunnen zonder problemen een vergunning krijgen om de barrière te passeren, maar Arabieren en Palestijnen ondervinden hier echter vaak problemen mee. Sommigen wordt zonder reden een vergunning geweigerd, zodat het voor deze groepen moeilijk of onmogelijk wordt om bijvoorbeeld familie aan de andere zijde te zien.
De bouw van deze barrière kost naar schatting 2 - 2,8 miljard Amerikaanse dollar. Volgens de critici maken ook deze kosten het niet aannemelijk dat Israël de op deze wijze ingenomen gebieden zal teruggeven.
Op 22 februari 2004 is Israël begonnen een gedeelte van 8km van de barrière te verwijderen. De barrière wordt hierdoor niet onderbroken: er is een grotere omsluiting om het dorp inmiddels klaar.
Internationale reacties op de bouw van de barrière
In oktober 2003 heeft de VS een veto uitgesproken over een resolutie van de VN Veiligheidsraad die de bouw van de barrière, daar waar deze afwijkt van de groene lijn, illegaal verklaart.
De Algemene Vergadering van de VN heeft met overgrote meerderheid (alleen Israël, de VS en twee pacifische eilandstaten stemden tegen; twaalf onthoudingen) een resolutie aangenomen die de bouw van de barrière 'in tegenspraak met internationale wetgeving' noemt. Deze resolutie stelt dat Israël moet stoppen met de bouw en de reeds gebouwde gedeeltes weer weghaalt. De Nederlandse en Belgische regeringen stellen zich dus eveneens op het standpunt dat de bouw van de barrière illegaal is.
Op dit moment ligt de kwestie voor bij het Internationale Hof van Justitie in Den Haag. Deze kan alleen een 'advies-oordeel' vellen; het oordeel is dus niet bindend. Israël betwist de juridische geldigheid van dit hof en werkt daarom niet mee met het hof in deze kwestie. De meeste westerse landen (VS en EU) verlenen ook geen medewerking aan het hof. Zij zijn van mening dat de kwestie politiek moet worden opgelost, niet juridisch.
Ook in Israël zelf wordt de geldigheid van de barrière onderzocht door het Israëlische hooggerechtshof.
Ook het Rode Kruis, dat vrijwel altijd neutraal blijft, heeft zich in een reactie uitgesproken tegen de bouw van deze barrière.
