Isis de naam van één van de belangrijkste godinnen van de Egyptische mythologie.Volgens het Egyptisch scheppingsverhaal was zij de dochter van Geb en Nut, de god van de aarde en de godin van de hemel. Zij was de zuster van haar echtgenoot Osiris en van Nephthys en Seth. Zij stond bekend als vruchtbaarheidsgodin en als een meesteres van magie, die zelfs Ra om de tuin leidde in de mythe van Ra en Isis. Osiris echter werd gedood door zijn broer Seth en zijn lijk in stukken gesneden. Isis, geholpen door Anubis de jakhalsgod die het balsemen uitvond, verzamelde de stukken en wist door haar magie zwanger te worden van een zoon Horus die zijn vader wreken zou en zijn plaats op de troon zou innemen. Osiris werd heerser van het dodenrijk. Er is (in de vierde Sallier papyrus) een versie van de mythe van de strijd tussen Horus en Seth, waarin Isis probeerde haar broer -ondanks diens wandaden- te redden. Horus werd woedend en hakte haar hoofd af. Thoth verving het hoofd van Isis daarom met dat van een koe.

Isis en Osiris staan model voor het Egyptische koningschap. Een koning huwde bij voorkeur met zijn zuster, bij zijn leven was hij een Horus, en schreef één van zijn namen met de Horusvalk erboven. Bij zijn overlijden werd hij een Osiris en werd hij als zodanig vereerd.

In de Romeinse tijd was de kultus van Isis bijzonder populair en zeker niet langer beperkt tot Egypte. Vanaf de 2e eeuw v. Chr begon haar kultus door handelaren en zeelieden zich door het hele Middellandse Zeegebied te verspreiden. In Griekenland werd zij vaak gelijkgesteld aan Demeter. Plutarchus heeft de meest uitgebreide beschrijving van de Iris en Osiris mythe nagelaten maar hij schrijft wel over een kultus die in de tijd van de Ptolemeeën aan vele veranderingen had blootgestaan, vooral onder Griekse invloed. Keizer Gaius (bijgenaamd Caligula) bouwde een tempel voor haar. Haar eredienst ging met veel prachtige rituelen en muziek gepaard, onder andere het gerbuik van cisters, een soort rammelaar, die nu in Ethiopië nog wel gebruikt wordt. Zij werd vaak afgebeeld als de Moedergodin met Horus, haar zoontje, op schoot. Bij de komst van het Christendom werd dit beeld overgenomen door de Madonna met Kind.