Ionsterkte De ionsterkte is een maat die in de fysische chemie gebruikt wordt om aan te geven hoe sterk een bepaalde, meest waterige, oplossing afwijkt van het ideaal van een verdunde oplossing. De aanwezigheid van geladen opgeloste deeltjes heeft sterk de neiging het thermodynamisch gedrag van water te veranderen. Hoe hoger de lading z, hoe sterker deze neiging. Dat wil zeggen dat bijvoorbeeld de kinetiek van een bepaalde reactie aanmerkelijk veranderen kan door de aanwezigheid van ionen die overigens niet aan de reactie deel nemen. Om deze invloed in rekening te brengen gebruikt men de ionsterkte, gedefinieerd als: - I = Σ mizi2
Hierbij is zi de lading van het ion en mi zijn concentrtie uitgedrukt als molaliteit.
|
|
