Kritik der praktische Vernunft.
De Kritik der Praktisch vernunft, de kritiek van de praktische rede, is onder ander bekend van 'de categorische imperatief'. Die bestaat uit 2 aspecten, die volgens Kant op hetzelfde neerkwamen:
1. Bedenk of je kunt willen dat je handeling een algemene regel zou zijn.
2. Je moet anderen niet uitsluitend als middel, maar ook als doel op zich beschouwen. Die hield in dat je je bij wat je doet af moet vragen wat het resultaat zou zijn als iedereen zich zo zou gedragen. Het is volgens Kant niet moreel goed om bijvoorbeeld te liegen, omdat je niet kunt willen dat iedereen zou liegen.
Belangrijkste werken online
Enkele van de online beschikbare werken, in het Duits of in Engelse vertaling volgen hier. Let wel, van zijn belangrijkste werk, de Kritik der reinen Vernunft zijn twee edities verschenen, de eerste en tweede oplage (1781 respectievelijk 1787) Deze twee zijn op onderdelen gewijzigd. Als men in de vakliteratuur naar dit werk verwijst dan doet men dat door naar A (de versie uit 1781) of B (1787) te verwijzen (gevolgd door het originele paginanummer). De Prolegomena (1783) is een samenvatting door de auteur zelf van de (eerste) Kritik.
1781 - Kritik der reinen Vernunft (1. Auflage)
1783 - Prolegomena zu einer jeden künftigen Metaphysik, die als Wissenschaft wird auftreten können
idem - Prolegomena to Any Future Metaphysics Which Shall Lay Claim to Being a Science.
1784 - Beantwortung der Frage: Was ist Aufklärung - An answer to the Question: What is Enlightenment?
1787 - Kritik der reinen Vernunft (2er Auflage) - Critique of Pure Reason (2nd edition), vertaling Kemp-Smith.
1788 - Kritik der praktischen Vernunft - Critique of Practical Reason.
1790 - Kritik der Urteilskraft - Critique of Judgment.
1795 - Zum ewigen Frieden. - Perpetual Peace.
zh-cn:伊曼努尔·康德 zh-tw:伊曼努爾·康德