Algemeen
Hondsdolheid is een virusinfectie van de hersenen die altijd dodelijk verloopt. Daarom is het zo belangrijk om hondsdolheid te voorkomen. Het virus wordt verspreid via het speeksel van besmette zoogdieren (o.a. honden, katten, apen en vleermuizen). Met rabiës besmette dieren zijn niet altijd te herkennen, sommige dieren dragen het virus bij zich zonder er zichtbaar last van te hebben. Verdacht is het als een dier agressief en onrustig is. Wat te doen
- Als je naar een gebied gaat waar hondsdolheid voorkomt, dan kun je je laten inenten.
- Voorkom contact met potentiële dragers (ook honden) omdat een beet, een krab of een lik je besmetten kan.
- Word je toch besmet, dan zijn er inentingen met antistoffen mogelijk. Deze zijn niet altijd voorradig en de kwaliteit is niet altijd even goed.
Engeland
Het Verenigd Koninkrijk was tot in 2000 een hondsdolvrij land waar honden van buiten niet binnen kwamen. Na die datum kunnen honden die meer dan 7 maanden geleden ingeënt zijn, recent zijn behandeld tegen wormen en teken, voorzien zijn van een door een dierenarts getekend certificaat, een bloedonderzoek gehad hebben en eenduidig kunnen worden geïdentificeerd mogen het land in.
Bestrijding
De ziekte is uitstekend te bestrijden. Hondsdolheid kwam tot 1966 niet voor in België. In 1989 bijvoorbeeld begon een nationaal programma waarbij 15 tot 20 lokazen per km2 werden uitgeworpen vanuit een helicopter. Deze lokazen waren voorzien van een rabiës virusstam die de dieren immuun maakte voor de ziekte. Deze campagne werd herhaald, waardoor de ziekte in 1994 niet meer voorkwam. Wanneer de vos niet bejaagd wordt, dan komen er minder vossen binnen vanuit de omringende gebieden. Dit is een effectieve methode om nieuwe gevallen te voorkomen.
Externe informatie
