Seksuele voorkeur voor de andere sekse wordt heteroseksualiteit genoemd. Min of meer gelijkwaardige seksuele aantrekking tot beide seksen wordt biseksualiteit genoemd.

Mensen met sterke homoseksuele voorkeur en activiteiten vormen een minderheid van de totale populatie. Doch de grootte van deze minderheid is geschat op waarden tussen 1% en 37% van de populatie, maar doordat het onderwerp nog steeds moeilijk ligt in de samenleving is het moeilijk om oncontroversiële waarden te vinden.

Veel van de willekeurige onderzoeken in de Verenigde Staten zowel als Europa lijken aan te geven dat 8% van de mensen ooit wel eens een homoseksueel contact heeft gehad, en 2% van de mensen daar een sterke voorkeur voor heeft.

Sommige mensen die over het algemeen heteroseksueel zijn, kunnen bij gelegenheid gevoelens voor mensen van de eigen sekse hebben. Andersom, veel mensen die zichzelf als homoseksueel zien of die de voorkeur geven aan homoseksuele contacten, hebben ook heteroseksuele contacten of zelfs lang lopende heteroseksuele relaties gehad. Traditioneel was het onderhouden van een heteroseksuele relatie voor een homoseksueel eem methode om de werkelijke seksuele geaardheid voor de maatschappij te verbergen. Het is mogelijk dat dit met het toenemen van de acceptatie van homoseksualiteit in de maatschappij minder vaak voor zal komen.

Seksuele activiteit met een persoon van dezelfde sekse op zich wordt niet altijd homoseksualiteit; het wordt gezien als homoseksueel gedrag. Niet iedereen die homoseksueel gedrag vertoont ziet zichzelf als een homoseksueel of zelfs als biseksueel. Sommige mensen hebben frequent homoseksueel contact, en omschrijven zichzelf duidelijk als heteroseksueel. Het is daarom belangrijk onderscheid te maken tussen homoseksueel gedrag, homoseksuele aantrekking, en homoseksuele identiteit; deze hoeven niet altijd gezamenlijk voor te komen.

Veel moralisten en religieuze richtingen zien homoseksualiteit als een zonde. Om deze reden is homoseksualiteit, en specifiek anale seks, in veel culturen een misdaad, zelfs als zij wordt bedreven tussen twee gelijkwaardige partners die beiden de wens hebben tot het contact. Als het Christenen betreft beroepen zij zich op het Oude Testament. De ondergang van de stad Sodom was echter niet op het beleven van homosexualiteit gebaseerd, maar op het tegen hun wil in (willen) gebruiken van gasten die de stad bezochten. Een inbreuk dus op de onschendbaarheid van de gast !

Veel westerse culturen hebben inmiddels homoseksualiteit (in geaardheid zowel als activiteit) gelegaliseerd. Een aantal van de staten van de Verenigde Staten vormen hierop een uitzondering.

In Nederland is het sinds 1 april 2001 mogelijk om een huwelijk te sluiten tussen twee homoseksuele partners. Andere landen overwegen soortgelijke wetten.

De trend naar gelijkberechtiging van homoseksuelen en heteroseksuelen wordt niet in alle delen van de wereld gevolgd. Anaal verkeer (meer algemeen, sodomie) blijft op veel plaatsen een serieuze misdaad. Op homoseksualiteit staat (in 2003) de doodstraf in Afghanistan, Mauritanie, Iran, Nigeria, Pakistan, Saudi Arabie, Sudan, de Verenigde Arabische Emiraten, en Yemen. Levenslang kan worden gegeven in Bangladesh, Bhutan, Guyana, India, de Maladiven, Nepal, Singapore, Uganda, en staat Idaho in de Verenigde Staten van Amerika.

Homoseksuelen waren onder de groepen die onder het Nazi regime van Hitler-Duitsland werden gedood; maar er was geen gecoordineerd protocol om alle homoseksuelen uit te roeien zoals dat met Joden en Zigeuners.

Zie ook: Heteroseksualiteit - Transgender - Sekse - Genderstudies - Biseksualiteit - Queer

Externe link

• het COC