Homerus (Grieks Homeros) was een Griekse dichter en verhalenverteller, die leefde rond ca. 800 - ca. 750 v. Chr. Hij vervaardigde epische gedichten, waarin hij een groot aantal overgeleverde heldensaga, godenverhalen en mythische vertellingen uit zijn cultuur verwerkte. Zijn belangrijkste en verreweg bekendste werken zijn de Ilias en de Odyssee, de oudst bekende en bewaarde literaire werken van de Griekse letterkunde. Homerus werd geboren op het eiland Chios. Hij was blind en dat is dan ook alles wat er over zijn persoon en leven bekend is (alhoewel vaak gespeculeerd wordt dat Homerus zichzelf beschrijft in de Odyssee, in de vorm van de blinde zanger Demodocos). Ook zijn tijd en de omstandigheden waarin hij leefde blijven grotendeels in nevelen gehuld. Een logische gevolgtrekking uit het feit van zijn handicap kan zijn dat hij om de kost te verdienen verhalen verzamelde; die liet hij waarschijnlijk door iemand anders opschrijven, maar zeker is dat niet.
Het is overigens niet onwaarschijnlijk dat Homerus een artiestennaam was, afgeleid van het griekse ’ο μη ’ωρον (ho me horon, de niet-ziende).
De Ilias en de Odyssee zijn epische vertellingen in dichtvorm. Ze beschrijven elk vanuit een hele andere invalshoek de strijd om Troje, een stad in het noordwesten van Klein-Azië. Deze oorlog bestond reeds in de vorm van vele Trojaanse heldensaga.
De Ilias (zo genoemd naar de andere naam van Troje, Ilion) beschrijft vooral de aanleiding tot de strijd (de schaking van Helena, de dochter van Leda en Zeus, gehuwd met koning Menelaos van Sparta door Paris, de zoon van koning Priamus van Troje), de veldtocht onder leiding van Agamemnon en gebeurtenissen tijdens het beleg, waaronder Achilles en zijn wraak op Hector.
De uit meerdere boeken bestaande Odyssee (genoemd naar de naam van Odysseus, een Griekse koning van het eiland Ithaka) is een raamvertelling, waarin de tien jaar durende thuisreis van de held wordt verteld.
