Een aantal bronnen vermelden de Brusselaar Hippolyte Boulenger als de belangrijkste Belgische landschapschilder uit het pre-impressionistische realisme. Hij was in elk geval de mentor van de School van Tervuren, waarin hij Barbizon zag. Boulenger werd geboren te Doornik in 1837 en hij stierf te Brussel in 1874. In Doornik en ook in Parijs had hij een niet zo opwekkende jeugd doorgebracht, maar hij had er wel leren tekenen. In 1853 kwam hij naar Brussel, waar hij begon te werken bij de ornamentist Colleye. 's Avonds trok hij naar de academie, waar hij de lessen volgde bij Michel Quinaux, in de "landschapklas".
De ontmoeting met portretschilder Camille Van Camp, in 1863, zal bepalend zijn voor de verdere loopbaan van Boulenger. Hij wordt materieel geholpen door Van Camp en vindt een gastvrij onderkomen te Tervuren, in de "Auberge du Renard", in de herfst van 1864. Bij wijze van boutade vermeldt hij "School van Tervuren", op de rugzijde van een van zijn werken, in 1866. Meteen gaf hij naam aan de groepering waarvan hijzelf de belangrijkste persoonlijkheid werd.
Bij zijn huwelijk, in 1868, ging hij op Zaventem wonen. Hij leed toen echter al een jaar onder de symptomen van epilepsie. In 1870 keerde hij terug naar het Zoniënwoud bij Tervuren. Ook de Maas- en Scheldevalleien deelden zijn voorkeur.
Het werd zijn vruchtbaarste, maar te korte tijd. Alcohol en zijn zenuwziekte veroordeelden Boulanger tot een vroegtijdige dood. Hij stierf, te Brussel in een troosteloos hotel, in de zomer van 1874, "... na een leven vol zowel van pathetisch leed als van enthousiasmerende verrukkingen.", zoals A. A. Moerman schrijft.
