De Himalaya is 2400 km lang en tussen de 150 en 280 km breed. Het is een hooggebergte; de hoogste bergtoppen ter wereld, zoals de Mount Everest (8850 m), de K2 (Godwin-Austen) (8.611 m) en de Kanchenjunga (8.586 m) behoren tot de Himalaya. Het woord 'Himalaya' stamt uit het Sanskriet en betekent sneeuwplaats. De sneeuwgrens liggen tussen 5000 en 6000 meter.

Het Himalayagebergte wordt ook wel het dak van de wereld genoemd.

De Himalaya wordt soms verdeeld wordt in 3 bergmassieven, namelijk de Himalaya zelf (met de Everest), het Karakoram-massief waar de K2 (Godwin-Austen) zich bevindt en tenslotte het Pamir-gebergte, ten noordwesten van het Karakoram massief.

Het Himalayagebergte trekt veel bergbeklimmers, die vaak door Nepalese berggidsen, de sjerpa's, tot op grote hoogte worden begeleid.

De Himalaya is een geologisch jong gebergte, het is ontstaan in het Tertiair doordat India tegen Azië aanschoof. Deze jonge leeftijd is te zien aan de scherpte van de bergtoppen en -kammen.