Hermann Wilhelm Göring (12 januari 1893 - 15 oktober 1946) was een van de belangrijkste politici en militaire leiders tijdens het dictatoriale regime van Adolf Hitler in Duitsland.
Göring werd geboren in het Beierse Rosenheim. Tijdens de Eerste Wereldoorlog onderscheidde hij zich als gevechtspiloot en voerde het commando over het befaamde Richthofen-squadron. Zijn prestaties leverden hem de hoogste militaire onderscheiding op.
Na de oorlog studeerde hij economie aan de Universiteit van München, maar gaf zijn studie op voor een carrière in de politiek.
Al in 1922 werd hij lid van de nationaal-socialistische NSDAP, de Nazipartij van Hitler. Een jaar later werd hij leider van de SA (Sturm Abteilung), waarmee hij ook deelnam aan de mislukte Bierkellerputsch van 1923 in München, een poging de macht in Beieren over te nemen. Hij raakte daarbij gewond.
Hij werd een van de sleutelfiguren van het nazisme in Duitsland en werkt hard aan het vergroten van de macht van de partij. Hij was een van belangrijkste adviseurs van Hitler. In 1928 werd hij verkozen tot een van de twaalf afgevaardigden van de NSDAP in de Reichstag, het Duitse parlement. In 1932 werd hij voorzitter van het parlement.
Hij was eerste minister van Pruisen, Minister van Binnenlandse Zaken en tussen 1933, het jaar dat Hitler aan de macht kwam, en 1945 minister voor de luchtmacht. In die laatste functie zorgde hij voor de (geheime) heropbouw van de Duitse luchtmacht, de Luftwaffe. Als luchtmaarschalk (sinds 1935) voerde hij het bevel over alle Duitse aanvalsoorlogen. Bij de Anschluss van Oostenrijk speelde hij een belangrijke rol, door de toenmalige Oostenrijkste president Hacha te dreigen met bomaanvallen als deze niet met Hitler meewerkte.
Göring richtte vanuit de geheime politie van Pruisen (waar hij bevelhebber van was) de Gestapo op en begon met de bouw van de eerste concentratiekampen. Ook nam hij actief deel aan de vervolging van joden.
In 1936 werd hij directeur van het Vierjarenplan voor bewapening. Het hoogtepunt van zijn macht kwam in 1940, toen Hitler speciaal voor hem de functie van Rijksmaarschalk in het leven riep. Het verlies van de Slag om Engeland en ander verliezen waarbij de Luftwaffe de hoofdrol speelde, ontnamen hem echter veel van zijn prestige, niet in de laatste plaats bij Hitler zelf.
In april(?) 1945, toen Hitler in zijn Berlijnse bunker niet veel meer kon uitrichten, deed hij een poging de macht over te nemen. Hij werd gearresteerd, maar wist te ontsnappen. Uiteindelijk werd hij gearresteerd door Amerikaanse troepen.
Bij het na-oorlogse Proces van Neurenberg werd hij veroordeeld tot dood door de strop. Een paar uur voordat de executie zou plaatsvinden pleegde hij zelfmoord door het innemen van gif.
