Om de beurt wordt er gezet, waarbij een pion hetzij een zet in een richting kan doen, hetzij kan springen over een eigen of vijandelijke pion. Als een pion gesprongen heeft, mag deze in dezelfde beurt nog meer sprongen maken, in dezelfde of een andere richting, elke sprong moet echter over precies 1 pion gaan en mag niet van de voorgeschreven lijk afwijken. Dit springen heeft geen effect op de pionnen waarover gesprongen wordt, maar kan er wel zorg voor dragen dat een pion zich in een beurt zeer ver kan verplaatsen. Op het vierkante bord zijn zwarte en witte velden. In dat geval mag een pion niet van zijn 'eigen' kleur afwijken.

Het spel werd in 1883 ontwikkeld door de Amerikaanse arts George Howard Monks. De naam van het spel is het Griekse woord voor springen.