Halfgeleider Oorspronkelijk kende men elektriciteitsgeleiders (voornamelijk metalen) en -niet-geleiders (zoals zand en de meeste organische stoffen). Ergens midden in de 20e eeuw ontdekte men dat men halfgeleidende stoffen kon maken door silicium (Si) (gewonnen door reductie van zeer zuiver zand SiO2) te 'verontreiningen' met een kleine fractie stoffen zoals fosfor en boor. Ze werden dan halfgeleidend en daarbij werd die geleiding ook nog eens reguleerbaar door een ernaast liggende geleider. Hierop zijn de diode, transistor en de geintegreerde schakeling (chip) gebaseerd. Halfgeleider 'halve geleider' wil eigenlijk zeggen dat de stroom er maar in 1 richting kan doorlopen.
Hoewel kristallijn silicium de meestbekende en -gebruikte halfleider is, zijn er een aantal andere die ook toegepast worden, zoals:
Zie ook: Wide-bandgap halfgeleider 
